Erasmus+ w Zagrzebiu – doświadczenie, które inspiruje

W ramach programu Erasmus+ miałam możliwość uczestniczyć w mobilności typu job shadowing w Zagrzebiu w Chorwacji. Był to dla mnie niezwykle wartościowy czas – nie tylko pod względem zawodowym, ale również osobistym. Mogłam obserwować codzienną pracę chorwackich szkół, rozmawiać z nauczycielami i specjalistami, porównywać nasze doświadczenia, a przede wszystkim szukać inspiracji, które mogę wykorzystać we własnej pracy z uczniami.

Podczas pobytu odwiedziłam kilka placówek i obserwowałam zajęcia prowadzone zarówno z młodszymi, jak i starszymi uczniami. Jedną z rzeczy, które szczególnie zwróciły moją uwagę, była duża samodzielność dzieci. Dotyczyła ona nie tylko funkcjonowania w szkole, ale także codziennego docierania na zajęcia. Na terenach położonych poza większymi miejscowościami funkcjonują mniejsze placówki dla najmłodszych dzieci, natomiast starsi uczniowie często dojeżdżają do większych szkół komunikacją publiczną. Samodzielność, odpowiedzialność i swoboda, z jaką dzieci poruszają się w swoim środowisku, były dla mnie bardzo ciekawym punktem odniesienia do naszych doświadczeń.

Szczególnie inspirujące były dla mnie spotkania ze specjalistami pracującymi z dziećmi. Obserwowałam pracę pedagoga i psychologa szkolnego, zajęcia terapeutyczne oraz działania wspierające koncentrację i rozwój funkcji językowych. Miałam również okazję zobaczyć, jak w środowisku szkolnym wykorzystywana jest dogoterapia.

Duże wrażenie zrobiło na mnie podejście do edukacji ekologicznej. W jednej ze szkół miałam możliwość poznać projekty realizowane w ramach ekoszkoły oraz odwiedzić szkolny ogród, w którym uczniowie sami sieją, sadzą i pielęgnują warzywa. Mogłam nawet włączyć się w ich pracę. To prosty, ale bardzo wartościowy przykład nauki poprzez działanie – dzieci nie tylko zdobywają wiedzę, lecz także uczą się odpowiedzialności, systematyczności i troski o otoczenie.

Poznałam także młodzież działającą w szkolnym klubie dziennikarskim, który regularnie odnosi sukcesy w konkursach ogólnokrajowych. Tym razem to ja znalazłam się po drugiej stronie – uczniowie przeprowadzili ze mną wywiad dotyczący Polski, naszej szkoły i pobytu w Chorwacji. Było to bardzo sympatyczne i jednocześnie ciekawe spotkanie.

Jednym z najprzyjemniejszych momentów pobytu było także przedstawienie „Czarnoksiężnik z Krainy Oz”, przygotowane przez starszych uczniów dla dzieci. Spektakl był częścią akcji charytatywnej wspierającej pomoc dla Afryki. Było to piękne połączenie szkolnego teatru, zaangażowania młodzieży i uczenia wrażliwości na potrzeby innych.

Z Zagrzebia przywiozłam jednak nie tylko pomysły metodyczne. Bardzo dobrze wspominam atmosferę spotkań i ogromną życzliwość osób, które miałam okazję poznać. Otwartość dyrekcji, nauczycieli i specjalistów sprawiała, że mogłam nie tylko obserwować ich pracę, ale także swobodnie rozmawiać, pytać i dzielić się własnymi doświadczeniami. Te rozmowy były dla mnie równie wartościowe jak same obserwowane zajęcia.

Pobyt pozwolił mi również spojrzeć na polską szkołę z pewnego dystansu. Choć nasze systemy edukacji różnią się pod względem organizacji, szybko okazało się, że w codziennej pracy spotykamy się z bardzo podobnymi wyzwaniami. Mamy też wiele wspólnych celów – zależy nam na rozwoju dzieci, ich bezpieczeństwie, samodzielności i dobrym funkcjonowaniu w grupie.

Mobilność Erasmus+ była dla mnie przede wszystkim czasem wymiany doświadczeń, inspiracji i spotkań z ludźmi, od których mogłam się czegoś nauczyć. Wróciłam z niej z nowymi pomysłami, ale również z przekonaniem, że czasami warto zobaczyć, jak pracują inni, żeby z nowej perspektywy spojrzeć na własną codzienność.

To było bardzo intensywne, inspirujące, a przy tym po prostu niezwykle miłe doświadczenie, które z pewnością pozostanie ze mną na długo.

Autor wpisu: Marta Tadeusiak